۱۳۹۱ اردیبهشت ۹, شنبه

ثانیه ها

ثانیه ها، صدای تیک تیکی است که در گوشم میزند. 
با اینکه ساعتم دیجیتالی است و صدایی ندارد.
پاندول ساعت، می گوید که به لحظه ای نزدیک می شود که اصلا رسیدنش را طلب نمی کنم. 
و لختی که می گذرد لبخندی گرم به درونم آرامشی می دهد که دلم را قوی می کند. 
و آخر همه این ها که تلاشی است برای نگفتن آنچه در درونم می گذرد، شکرگذاری تو هست ای خدا! 
شــــــکرت

۳ نظر:

مادر

 در آستانه پایان سال میلادی همی گفتم اینجا چیزی بنویسم از آنچه گذشت. اخیرا آواتار ۳ را بصورت سه بعدی به تماشا نشستم (دروغ چرا سینما لوکس بود...