پست‌ها

نمایش پست‌ها از سپتامبر, ۲۰۱۷

علف

تصویر
  خب بذار راحت بگم. جمهوری اسلامی با سلبریتی‌ها دو جور برخورد داره. یه عده رو می‌ندازه تو لیست سیاه، ممنوع‌الکار می‌کنه، حسابشونو می‌بنده، پاسپورتشونو می‌گیره. یه عده دیگه رو می‌ذاره برن بالا. گلزار از اون دسته دومه. این حمایت همیشه پول نقد تو پاکت نیست. بیشتر اینه که در رو براش باز می‌ذارن و برای بقیه می‌بندن. صداوسیما بهترین مثالشه. گلزار سال‌هاست مجری برنامه‌های شبکه سه است. پانتولیگ همون برنامه‌ایه که هر شب پخش می‌شه و کلی بیننده داره. خیلی از بازیگرا حتی نمی‌تونن پاشون به تلویزیون برسه. اونایی که تو اعتراضات حرف زدن یا روسری‌شونو برداشتن، کلاً از قاب بیرون انداخته شدن. گلزار نه تنها بیرون ننداختن، گذاشتن مجری اصلی بشه. این یعنی میلیون‌ها نفر هر هفته می‌بیننش. این خودش یه حمایت بزرگه. بعدش سمت رسمی. فدراسیون تنیس اومد گفت تو شو سرپرست تیم ملی پدل. یه بازیگر سینما شد مسئول یه تیم ملی. این کار فقط برای پز نیست. اسپانسر میاد، پول جور می‌شه، اعتبار می‌ده. نهاد ورزشی که دست دولت باشه، همچین سمتی رو الکی به کسی نمی‌ده. از نظر پول و کار هم دستش بازه. فیلم پرفروش می‌سازه، دستمزد ب...

به یاد خسرو

تصویر
راستش دلم می خواست در مورد سوپر استار کیست بنویسم، که دلم برای خسروشکیبایی تنگ شد یهو. برای مجموعه همسران که کلی خوب و دلنشین بود. دلم برای جمشید هاشم پور و فرامرز قریبیان هم تنگ شده. حتی برای محمدرضا فروتن توی فیلم "زیر پوست شهر"، برای بازی فریبرز عرب نیا توی فیلم "سلطان"،  برای بازی محمدرضا فروتن و نیکی کریمی توی تله فیلم "خرده جنایت های زن و شوهری"، برای بهرام رادان توی فیلم "سنتوری" و ... اصلا اینا الگو و سوپر استار و هنرمندان مورد علاقه نسل من بودند. و معتقدم نسل امروز بحران الگوی مناسب دارند. و متاسفم از اینکه رها شدند و به معنای واقعی کلمه به قهقرا می رند. نه اینکه مخالف باشم یا حسود باشم که چرا fan هستند برای فلان هنرپیشه یا خواننده. بیشتر از این باب که ته داستان، عمرشونه که به بطالت می رود و عایدی ای نخواهند داشت.  دلم میسوزه.  پی نوشتز: چند شب پیش نوشته های قبلی و خیلی قبلیم رو می خوندم. دیدم که چقدر بعضی مطالب رو خوب نوشتم.  بعضا از خودم بعید می دونستم که اینقدر کاردرست بوده باشم دو نقطه دی بعضی مطالب رو هم خیلی ...

یاد بگیر

تصویر
خب. اولا اینکه الان با یه تبلت ویندوزی وبلاگ می نویسم و این تجربه ی جالبیه (Dell 7275). چیزی که در زندگی اینجا (و شاید اصولا هر جای دیگه ای) مهم هست، یادگیری ممتد و گوش به زنگ بودن برای این هست که چیزی رو یاد بگیری. طوفان ایرما - Irma Hurricane - قراره از سمت فلوریدا شروع بشه و همه چیز رو تقریبا با خودش ببره. ظاهران حدس زده میشه که آخراش بخواد سمت ما هم بیاد. از مدیریت مجموعه امروز ایمیل اومده بود برامون که برید برای خودتون خورد و خوراکی و آب و باطری و این صوبتا بخرید و ذخیره کنید. ما هم خیلی خجسته امشب رفتیم کباب زدیم و اومدیم خونه الان در خدمتتون هستیم. این روزها چیزایی که مده آدم در موردشون حرف بزنه ولی من حس و حالش رو ندارم ایناست: نهنگ آبی آیا محمدرضاگلزار سوپراستار است؟  امیر عباس حضور بانوان ایرانی در ورزشگاه ها و استادیوم ها علی رضا رجایی مسلمانان میانمار علی مطهری یا صادق زیبا کلام یا عبدالکریم سروش یه چیزی گفتند ترامپ - ایران - کره شمالی - برجام کولبر همینجوری برو جلو اصولن سری به تلگرام و ایستاگرام بزنی می فهمی اوضاع فرهنگی و سطح دغدغه جامعه کجاست....