علف

تصویر
  خب بذار راحت بگم. جمهوری اسلامی با سلبریتی‌ها دو جور برخورد داره. یه عده رو می‌ندازه تو لیست سیاه، ممنوع‌الکار می‌کنه، حسابشونو می‌بنده، پاسپورتشونو می‌گیره. یه عده دیگه رو می‌ذاره برن بالا. گلزار از اون دسته دومه. این حمایت همیشه پول نقد تو پاکت نیست. بیشتر اینه که در رو براش باز می‌ذارن و برای بقیه می‌بندن. صداوسیما بهترین مثالشه. گلزار سال‌هاست مجری برنامه‌های شبکه سه است. پانتولیگ همون برنامه‌ایه که هر شب پخش می‌شه و کلی بیننده داره. خیلی از بازیگرا حتی نمی‌تونن پاشون به تلویزیون برسه. اونایی که تو اعتراضات حرف زدن یا روسری‌شونو برداشتن، کلاً از قاب بیرون انداخته شدن. گلزار نه تنها بیرون ننداختن، گذاشتن مجری اصلی بشه. این یعنی میلیون‌ها نفر هر هفته می‌بیننش. این خودش یه حمایت بزرگه. بعدش سمت رسمی. فدراسیون تنیس اومد گفت تو شو سرپرست تیم ملی پدل. یه بازیگر سینما شد مسئول یه تیم ملی. این کار فقط برای پز نیست. اسپانسر میاد، پول جور می‌شه، اعتبار می‌ده. نهاد ورزشی که دست دولت باشه، همچین سمتی رو الکی به کسی نمی‌ده. از نظر پول و کار هم دستش بازه. فیلم پرفروش می‌سازه، دستمزد ب...
ارسال یک نظر

آدمیزاد


آدمیزاد موجود عجیبی است. بیش از دو سال پیش خرسند از نارنجی پوش شدن و عضوی از آمازون بودن، بودم. اما اکنون دو صد چندان خرسندم که دیگر برای آن مجموعه کار نمی کنم. داستان مفصلی است که از قضای روزگار این مجال بهترین فرصت برای ثبت آن است. لکن دل و دماغ شرح آن را ندارم. نه آنکه مثنوی طور باشد ولکن بخاطر ساییدگی دهان و روح و طی کردن مراحل ریکاوری،‌ ترجیج میدم علاقمندان را ارجاع بدهم به مطالعه در فضای مجازی یا رجوع به خودم.


علی ایحال تجربیات فوق العاده  گرانبهایی حاصل گردید. درسهای بزرگی گرفتم و به آدمها مختلفی (در تمامی سطوح) درسهای کوچک، متوسط و بزرگی دادم. شرح آنهم ایضا ارجاع میدهم به تماس فیزیکی،‌حضوری، مجازی، و در صورت نیاز کفش چپی. 

در این حد و جهت انبساط خاطر عرض می کنم که در ۳-۴ ماه آخر کارم در آمازون، سه روز در هفته، صبح های زود با یکساعت رانندگی به سر کار می رسیدم، کارت می کشیدم که مثلا من وارد دفتر کار شدم،‌یک قهوه رایگان تهیه می کردم و بر می گشتم منزل. این برای نشان دادن این بود که من مطابق قانون ۳ روز در هفته در سر کار حاضر میشوم. با سخت گیری های اخیر قرار هست کارمندان برای ۵ روز در هفته و آن هم ساعت مشخصی سر کار حاضر شوند. چیزی که مطابق میل خیل عظیمی از انسان های شریف و غیر شریفی که آنجا کار می کنند نیست و نخواهد بود. برای خلاصی از خیل عظیمی از این انسان ها هم راه های بسیار ناجوانمردانه ای را انجام می دهند. از قضای روزگار برای قسمتی از شرکت کار می کردم که هجم زیادی از این فرایندها رو مشاهده کرده و به قسمت سیاه و نه چندان مورد توجه عموم را تجربه کردم. 

لکن این حقیر به آینده خودم لا اقل بسیار امیدوار هستم. این تجربیات یقینا روزی (یا حتی شبی) مورد استفاده قرار خواهند گرفت (ترجیح خودم شب است. به دلایل مشخص البته همچون علاقه به سکوت شب. وگرنه تصویر روز جذاب تر است).

 


نظرات

ارسال یک نظر

پست‌های معروف از این وبلاگ

بزي به من پشکل داد

تصویر
دويدم و دويدم سر کوهي رسيدم دوتا خاتون رو ديدم يکي بهم آب داد يکي بهم نون داد نون و خودم خوردم آب و دادم به زمين زمين به من علف داد علف و دادم به بزي بزي به من پشکل داد پشکل رو دادم به نونوا نونوا به من آتيش داد آتيش رو دادم به زرگر زرگر به من قيچي داد قيچي رو دادم به خيايط خياط به من قبا داد قبا رو دادم به بابا بابا به من خرما داد يکي رو خوردم شيرين بود يکي رو خوردم تلخ بود.
بیشتر نشان دادن

زندگي را زيباتر کنيم

تصویر
زندگی مثل اقیانوس است. هر چقدر هم که تویش بشاشند باز هم زیبا به نظر میرسد - جمله از من نيست من ديگه نيستم اينجا که بخوام بنويسم. ميرم آموزشي. - اين موزيک در قالب فلش رو گوش کنيد. باران عشق هستش! از امروز ديگه نميام. برسم به کارام. خداحافظي ها و دل تنگي ها. فردا هم که جمعه است و حال و روزم از حالا مشخصه. همه رو به يکتا خالق مي سپارم. از اين 4 تا عکس، هميني که الان هست رو انتخاب کردم که بذارم! (از اين دو تا عکس پايين، اون دو تايي که ساختگي هستند زحمت عطا هستش!!) عکس 1 - عکس 2 - عکس 3 - عکس 4 10 دي يا 11 دي، کريسمس مبارک باشه 27 دي - سال حميد هست. (حميد رضا زواريان) .پسر عمم. خدابيامرزتش. دکتر بود. مرد بود. بيشتر نمي گم. هر چي هست توي ويژه نامه پارسالش گفته شده. توصيه مي کنم اين فايل 400 کيلو بايتي رو بخونيد. خدابيامرزتش. و براش فاتحه اي بخونيد. 2 سال گذشت. خدا بيامرزتش! خدا بيامرزتش! خدا بيامرزتش! خدا بيامرزتش! روحش شاد - فاتحه چهلم حميد بود. شب قبل ترش مي خواستيم با امين قادري (نوه عمم!) و عمو مجتبي و مهدي بريم خونه عمو مجتبي اينا چندتا پارتيشن بياريم. آقا من و عمو مجتبي با هم، با رن...
بیشتر نشان دادن

من، گاو، ما!!!ما!!

تصویر
براي اولين بار، دلم خواست که جاي گاو باشم! نه اينکه آدم گاوي باشم! يک گاو باشم! شير بدم! ما ما کنم! و کاراي ديگه! جاي همتون سبز، شمال بودم! اما شمال رفتن، به نظرم طي مسير، خيلي بهتر از اقامت در اقامتگاه باشه! ته يه دره مانند، 2 تا گاو، مشغول چرا بودن. نظرم رو گرفتن. اينکه اونا توي زندگيشون چي ميخوان؟ علف که فتو فراووون ريخته! در عين گاو بودن تازه به بشر سود هم مي رسونن! شير که اصلشه! گوشت! پهن! و ... توي تمام عمري که دارند، همه توي دامن طبيعت زندگي مي کنن و هم .... ما هم که ماشينايي ساختيم که تند تند اين مسير ها رو طي کنه! شايد بگيد خوب ترمز کن! اما نه! مقصد ما توي زندگي چيزاي ديگري است، که با اين ترمز ها، يا اون ترمزها، يا لنت ترمز سامسونگ، و يا ضد يخ کاسترول جي تي ايکس، محافط موتور شما، هر چند تاژ به سلامت خانواده مي انديشد، ليکن وفا در عين نامردي خرچنگ، جانوري است خطرناک که از بالاي دروازه با اختلاف ناچيزي عبور مي کنه، و بعد از عبور از سياه بيشه وارد بحث ديگري مي شيم. و اون بحث، طبيعت آدم هاست! اصلا طبيعت اونا رو بيشتر از ما دوست داره! توي يه جاي ديگه مسير، تا چشم کار مي کرد رشته رش...
بیشتر نشان دادن