پست‌ها

نمایش پست‌ها از مارس, ۲۰۱۲

علف

تصویر
  خب بذار راحت بگم. جمهوری اسلامی با سلبریتی‌ها دو جور برخورد داره. یه عده رو می‌ندازه تو لیست سیاه، ممنوع‌الکار می‌کنه، حسابشونو می‌بنده، پاسپورتشونو می‌گیره. یه عده دیگه رو می‌ذاره برن بالا. گلزار از اون دسته دومه. این حمایت همیشه پول نقد تو پاکت نیست. بیشتر اینه که در رو براش باز می‌ذارن و برای بقیه می‌بندن. صداوسیما بهترین مثالشه. گلزار سال‌هاست مجری برنامه‌های شبکه سه است. پانتولیگ همون برنامه‌ایه که هر شب پخش می‌شه و کلی بیننده داره. خیلی از بازیگرا حتی نمی‌تونن پاشون به تلویزیون برسه. اونایی که تو اعتراضات حرف زدن یا روسری‌شونو برداشتن، کلاً از قاب بیرون انداخته شدن. گلزار نه تنها بیرون ننداختن، گذاشتن مجری اصلی بشه. این یعنی میلیون‌ها نفر هر هفته می‌بیننش. این خودش یه حمایت بزرگه. بعدش سمت رسمی. فدراسیون تنیس اومد گفت تو شو سرپرست تیم ملی پدل. یه بازیگر سینما شد مسئول یه تیم ملی. این کار فقط برای پز نیست. اسپانسر میاد، پول جور می‌شه، اعتبار می‌ده. نهاد ورزشی که دست دولت باشه، همچین سمتی رو الکی به کسی نمی‌ده. از نظر پول و کار هم دستش بازه. فیلم پرفروش می‌سازه، دستمزد ب...

نگاه

تصویر
بارها شده که از نگاهم ترسیدم. نگاهی که خیلی پرس و جو می کنه ازم.  خیلی از اینکه توی آینه خیره بشم به خودم، راستش رو بگم، می ترسم.  دلم هم برای این کار تنگ میشه. جالبه!  خودم رو ببینم و بترسم و قایم بشم پشت آینه و باز دلم برای این کار تنگ بشه!  و اما نوع دیگه ی نگاهم، نگاهی هست که کس دیگه ای رو همراه خودت می دونی.  هر جا میری، هر کسی رو می بینی و هر چیزی رو، حس می کنی که کس دیگه ای هم باهاته.  و از نگاه نمیشه گذشت که فقط کارش این نیست که تصویری رو از چشم و عنبیه و شبکیه و این صوحبتا رد کنه بفرسته تو ذهنت.  نگاهی که احساس رو هم بهت منتقل می کنه. یک احساس قوی!!   دارم میرم کویر مرنجاب.  برای عکاسی.  دلم برای کویر تنگ شده.  دوست دارم ببینمش و از صافی و صفا و یکدستیش لذت ببرم.  - عکس از خودم (توی چشم معلومم!) - تابستان 89 - کوره آجرپزی تاکستان نام سوژه: زینب. دختری تب دار در داخل فرغون

این نیز بگذرد

تصویر
این روزها و این ایام، می گذرند و این خیلی خوبه، فقط شاید دیر می گذرن. خدا رو شکر می کنم که می گذرن و در این گذر روزگار، تنها نیستم.  ممنون که هستی مرضیه.