آموختن خوب چيزي است

اين شعر از اينجاست. تقديم مي كنم به همه دوستام، علي الخصوص شما دوست عزيز!!

گلم از خود رهيدن را بياموز - به سرمنزل رسيدن را بياموز

مجال تنگ و راهي دور در پيش - به پاهايت دويدن را بياموز

زمين بي عشق خاكي سرد و مرده است - به قلب خود تپيدن را بياموز

جهان جولانگهي همواره زيباست - به چشمت خوب ديدن را بياموز

بياموز، آفريدندت توانا - توانا، آفريدن را بياموز

جهان طعم شراب كهنه دارد - به لبهايت چشيدن را بياموز

تو اهل آسماني اي زميني - به بال خود پريدن را بياموز

صدايت مي كنند از عالم عشق - به گوش جان شنيدن را بياموز

نسيمي باش و از باد بهاري - سحرگاهان وزيدن را بياموز

تو ابر رحمتي گاهي فرو ريز - زاشك خود چكيدن را بياموز

گذارت گر ز راهي پرگل افتاد - به دست خود نچيدن را بياموز

به عاشق غمزه و غم مي فروشند - تو از اول خريدن را بياموز

سبك همواره بار زندگي نيست - به دوش خود كشيدن را بياموز

كمانت مي كند اين بار سنگين - تو پيش از آن خميدن را بياموز

جهان از هردو دارد، شادي و غم - شكيب داغ ديدن را بياموز

به دنيا دل سپردن نيست دشوار - زدنيا دل بريدن را بياموز

نياسودن به دوران جواني - به پايان آرميدن را بياموز

به جولان در سخن سالك مپرداز - دمي در خود خزيدن را بياموز

سراينده: مجتبي كاشاني