روزگار جوانی

تصویر
۱.  امروز که نوبت جوانی من است مِی نوشم از آن که کامرانی من است عیبم مکنید، گرچه تلخ است، خوش است تلخ است، از آن که زندگانی من است‌! سالها پیش، یعنی حول و حوش سنه ۱۳۸۴ که کماکان دانشجوی دانشگاه آزاد تهران مرکز، ولی همچنان سرگردان بین ساختمانهای مختلف از جنوب شهر تا مرکز شهر تا غرب شهر تهران، بودم، در یک امتحان آخر ترم یک درس تخصصی یک استاد خیلی باحالی این شعر رو در آخرین صفحه و بعد از سوال آخر نوشته بود. شاید بگید ۲۱ سال پیش این حرف زیاد تاثیر گذار به نظر نمیاد اما باید گفت چرا. خیلی تاثیر گذار بود. خیلی خیلی تاثیرگذار بود. جامعه به این آزادی و فرهیختگی و وارستگی که در جامعه کنونی ناظر هستید نبود. خانواده ها و نرم های جامعه خیلی چیزها را عیب می کرد  و قضاوت می کرد. موسیقی،‌ فرهنگ،‌ خانواده و تحصیل و همگی به مراتب با امروز تفاوت داشت. آنهم تفاوت معنا دار. قطعا شبکه های مجازی و جمیع اتفاقات جامعه امروزی رو بازتر و بهتر کرده است. شرایط اقتصادی را فاکتور میگیرم چون از حیطه کنترل من و مای مردم خارج بوده است. اون نسل (۲۱ سال پیش) اگه هر کدام با فاصله چند یا چندین سال هم برخی اشان از...

کاش

از يک حامد ديگه مطلب مي گذارم اينجا. چون هم اسميم شايد هم حس و حال هم باشيم:
كاش ميشد برم سفر
تا نباشه از من هيچ خبر

كاش ميشد تنها برم
به شهر روياها برم

كاش ميشد حرف نزنيم
خنجر رو از پشت نزنيم

كاش ميشد دريا بشيم
از خستگي خسته بشيم

كاش ميشد بگيم يه بار
تا ديگه نگيم چندين بار

كاش ميشد رو راستيمون قسم و آيه نبود
تا كه نيازي به سين جيم كردن هم نبود

همش ميگيم كاش كاش كاش...

حالا كه وقتمون ديگه تموم شده
نوبت بالا كردن برگه ها شده

برگه ها رو بياريد ميخوام نمره بدم
به اوني كه كمتر نوشته بيست بدم
============================
ناشناس جان! از اينکه شب جمعه خوب و دلپذيري را براي پسري مهيا کرديد خوشحالم. با ما آشنا شويد شايد خودمان شما را متحول تر کنيم. فقط ندانستم که کجاي آن نوشته، شما را آنچنان به وجد آورده است که شيره جان پسرک را کشيده ايد!! باشد تا جمعه به جمعه، سر و گوشتان بجنبد و تفريحات سالم، شما را تا نيمه هاي شب بيدار نگه دارد و کامي از اين موهبت الهي بگيريد. اون ولي نوشتن ها، هر پسر پشم اصلاح کرده اي را خواهد چلاند. مستدام باشي

نظرات

ارسال یک نظر

پست‌های معروف از این وبلاگ

پایان ماموریت غیر ممکن

فحش و فحش بازی: پدرته