علف

تصویر
  خب بذار راحت بگم. جمهوری اسلامی با سلبریتی‌ها دو جور برخورد داره. یه عده رو می‌ندازه تو لیست سیاه، ممنوع‌الکار می‌کنه، حسابشونو می‌بنده، پاسپورتشونو می‌گیره. یه عده دیگه رو می‌ذاره برن بالا. گلزار از اون دسته دومه. این حمایت همیشه پول نقد تو پاکت نیست. بیشتر اینه که در رو براش باز می‌ذارن و برای بقیه می‌بندن. صداوسیما بهترین مثالشه. گلزار سال‌هاست مجری برنامه‌های شبکه سه است. پانتولیگ همون برنامه‌ایه که هر شب پخش می‌شه و کلی بیننده داره. خیلی از بازیگرا حتی نمی‌تونن پاشون به تلویزیون برسه. اونایی که تو اعتراضات حرف زدن یا روسری‌شونو برداشتن، کلاً از قاب بیرون انداخته شدن. گلزار نه تنها بیرون ننداختن، گذاشتن مجری اصلی بشه. این یعنی میلیون‌ها نفر هر هفته می‌بیننش. این خودش یه حمایت بزرگه. بعدش سمت رسمی. فدراسیون تنیس اومد گفت تو شو سرپرست تیم ملی پدل. یه بازیگر سینما شد مسئول یه تیم ملی. این کار فقط برای پز نیست. اسپانسر میاد، پول جور می‌شه، اعتبار می‌ده. نهاد ورزشی که دست دولت باشه، همچین سمتی رو الکی به کسی نمی‌ده. از نظر پول و کار هم دستش بازه. فیلم پرفروش می‌سازه، دستمزد ب...
ارسال یک نظر

باتلاق

حقیقت اینه  تا بحال اینطور دقت نکرده بودم. در مورد فیس بوک خودمون و 3-4 وب سایت و سرویسی که ازشون استفاده می کنم حرف میزنم.


خوب فرضم بر این هست که اکثرا عضو این سیستم ها هستند و کم و بیش باهاش کار می کنند و می دونن چطور توش عضو بشن و بعد از لاگین چه اتفاقاتی توش میفته. 
  •  اون بالا رو می بینید؟ زیر عنوان عضویت! نوشته رایگان هست و همیشه وجود خواهد داشت.
    سر همین کلی حرف دارم.
    درسته که رایگانه. و البته درست هم میگه. برای همیشه هست. هر مطلبی که توش می بینی و می نویسی و ارسال می کنی، برای همیشه خواهد موند. اما. یه چند لحظه فکر کنیم. به خودمون، وقتمون، انرژیمون، اهدافمون، خونوادمون، دوستامون و خیلی چیزای دیگه. آیا این دو تا فاکتور براشون وجود داره؟ یک اینکه که آیا رایگان هستند و به راحتی به دست میان؟ و دو اینکه آیا برای همیشه خواهند موند؟ من پاسخ این دو سوال رو باز نمی کنم اما یقین دارم که جواب جفتشون منفیه.
  • یه جای دیگه نوشته متصل بمونید و تصویر یک موبایل رو نمایش میده.
    من نمی دونم این چه حسنی می تونه داشته باشه. اینکه من بدونم با گوشی ای که تو دستمه می تونم به جایی وصل باشم که رایگانه و همه مطالبش برای همیشه میمونه. (که تازه نمی مونه. چون موندگاری جوونیم، انرژیم، اهدافم، خونوادم، دوستام و حالم از همه مهمتره و من اصلا نمی خوام اینا رو با کسی share کنم) این چه حسنی داره؟
    این سایت ها محتوایی به غیر از مطالب کاربرانش ندارن. می دونید یعنی چی؟ بذارید اینجا رو یک کمی باز کنم.
    در وب 2، داشتن دامنه شخصی و محتوایی برای ارائه، عامل شکل گیری این برهه بود. و جالب اینجاست که هیچ کدوم از این دو رایگان نبودند و نیستند. هم دامنه شخصی هزینه ای برای پرداختن و نگهداری داره و هم تولید محتوا مسلتزم هزینه هست. چه هزینه مادی و چه هزینه زمانی و دانش. حالا تفاوت را احساس کنید.
  • این دو نکته ای هست که همین چند دقیقه پیش به ذهنم رسید و نوشتمش. قطعا برای عملیات و واکنش های بعد از لاگین هم از این ریزه کاریها زیاد وجود داره. فیس بوک خیلی برجسته تره در بین این سرویس ها و خدمات، بخاطر اینکه مثل یه موجود زنده حیات داره و رشد می کنه. و علت اصلیه وفاداری کابرانش هم بهش همینه. فیس بوک جایی شده مثل پاتق. اما خیلی پیشرفته تر و با رنگ و لعاب تر. در قبال محتوایی که کاربراش میریزن توش، اونهم سرویس ها و خدماتی میده که اونا خوششون بیاد و لذت می برن. اما آیا واقعا: منابع ما رایگان هستند و برای همیشه می مونند؟
  • نکته بعد هم اینکه به دلیل تعصب و علاقه مفرطی که کاربرانش بهش دارن، هیچ یک از این ریزه کاری ها و نشونه ها به چشم افراد نمیاد و بطور عامیانه اینکه به مذاق کسی نقد این سرویس ها خوش نمیاد. اکثران جنبه هیجانی داستان که دوستام رو دارم و ازشون خبر دارم و الخ جلوی دیدگانشون هست. باشه. اما یه روزی مثل امروز من از سیستم Sign Out می کنید و چشمتون میفته به عناوینی که روی صفحه اول نوشته شده.

    آگاهی از دانش قدرتمندتر است
    Wisdom is more powerful than knowledge

نظرات

ارسال یک نظر

پست‌های معروف از این وبلاگ

زندگي را زيباتر کنيم

تصویر
زندگی مثل اقیانوس است. هر چقدر هم که تویش بشاشند باز هم زیبا به نظر میرسد - جمله از من نيست من ديگه نيستم اينجا که بخوام بنويسم. ميرم آموزشي. - اين موزيک در قالب فلش رو گوش کنيد. باران عشق هستش! از امروز ديگه نميام. برسم به کارام. خداحافظي ها و دل تنگي ها. فردا هم که جمعه است و حال و روزم از حالا مشخصه. همه رو به يکتا خالق مي سپارم. از اين 4 تا عکس، هميني که الان هست رو انتخاب کردم که بذارم! (از اين دو تا عکس پايين، اون دو تايي که ساختگي هستند زحمت عطا هستش!!) عکس 1 - عکس 2 - عکس 3 - عکس 4 10 دي يا 11 دي، کريسمس مبارک باشه 27 دي - سال حميد هست. (حميد رضا زواريان) .پسر عمم. خدابيامرزتش. دکتر بود. مرد بود. بيشتر نمي گم. هر چي هست توي ويژه نامه پارسالش گفته شده. توصيه مي کنم اين فايل 400 کيلو بايتي رو بخونيد. خدابيامرزتش. و براش فاتحه اي بخونيد. 2 سال گذشت. خدا بيامرزتش! خدا بيامرزتش! خدا بيامرزتش! خدا بيامرزتش! روحش شاد - فاتحه چهلم حميد بود. شب قبل ترش مي خواستيم با امين قادري (نوه عمم!) و عمو مجتبي و مهدي بريم خونه عمو مجتبي اينا چندتا پارتيشن بياريم. آقا من و عمو مجتبي با هم، با رن...
بیشتر نشان دادن

من، گاو، ما!!!ما!!

تصویر
براي اولين بار، دلم خواست که جاي گاو باشم! نه اينکه آدم گاوي باشم! يک گاو باشم! شير بدم! ما ما کنم! و کاراي ديگه! جاي همتون سبز، شمال بودم! اما شمال رفتن، به نظرم طي مسير، خيلي بهتر از اقامت در اقامتگاه باشه! ته يه دره مانند، 2 تا گاو، مشغول چرا بودن. نظرم رو گرفتن. اينکه اونا توي زندگيشون چي ميخوان؟ علف که فتو فراووون ريخته! در عين گاو بودن تازه به بشر سود هم مي رسونن! شير که اصلشه! گوشت! پهن! و ... توي تمام عمري که دارند، همه توي دامن طبيعت زندگي مي کنن و هم .... ما هم که ماشينايي ساختيم که تند تند اين مسير ها رو طي کنه! شايد بگيد خوب ترمز کن! اما نه! مقصد ما توي زندگي چيزاي ديگري است، که با اين ترمز ها، يا اون ترمزها، يا لنت ترمز سامسونگ، و يا ضد يخ کاسترول جي تي ايکس، محافط موتور شما، هر چند تاژ به سلامت خانواده مي انديشد، ليکن وفا در عين نامردي خرچنگ، جانوري است خطرناک که از بالاي دروازه با اختلاف ناچيزي عبور مي کنه، و بعد از عبور از سياه بيشه وارد بحث ديگري مي شيم. و اون بحث، طبيعت آدم هاست! اصلا طبيعت اونا رو بيشتر از ما دوست داره! توي يه جاي ديگه مسير، تا چشم کار مي کرد رشته رش...
بیشتر نشان دادن