۱۳۸۷ تیر ۱۴, جمعه

نكني

بعضي وقت ها هم بهترين كار اينه كه تصميمي نگيري! كاري نكني. چيزي نگي. نگاهي نكني. و كلا كاري نكني!
عصر پنج شنبه دلگير اينجوري مي گذره. هر چند تازه از دماوند و آب و هواي توپش برگشته باشي.
-
برچسب‌ها:

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)

مادر

 در آستانه پایان سال میلادی همی گفتم اینجا چیزی بنویسم از آنچه گذشت. اخیرا آواتار ۳ را بصورت سه بعدی به تماشا نشستم (دروغ چرا سینما لوکس بود...

  • آدمیزاد
    آدمیزاد موجود عجیبی است. بیش از دو سال پیش خرسند از نارنجی پوش شدن و عضوی از آمازون بودن، بودم. اما اکنون دو صد چندان خرسندم که دیگر برای آن...
  • پایان ماموریت غیر ممکن
     مجموعه فیلم های ماموریت غیر ممکن از جمله علاقه مندی های من بوده و هست. مشخصا به میزانی که در جوانی عاشق جمشید هاشمی پور بودم، در دو دهه اخی...
  • فحش و فحش بازی: پدرته
    داستانی ادامه دار. در این 12 (یا شاید 13) سالی که از خارج از ایران و در دیار کفر روزگار می گذارنم و گاهی دیده میشوم، بارها شده است که به این...