۱۳۸۷ فروردین ۱۴, چهارشنبه

آخ نشيمنگاهم

نشيمنگاهم دمبل چركين دردناكي زده است لا مصب!!! نمي شد نشست يا نمي شود نشست! نشستن نمي شود. نشستنم نشدني است! واي! بزگ هم هست!
هفته بعد شيراز مي رويم. بعدترش باشگاه مي رويم! اي دمبل لاكردار!

پ.ن. مسير برگشت از پادگان به منزل تغيير كرد. با مترو ميام. طبيعت زيباتري داره. باور بفرمائيد! اون قبلي چي بود؟ از دم ترمينال رد ميشي همه ميگن قم قم قم!! اين يكي ... ووي ووي!!
-
برچسب‌ها:

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)

مادر

 در آستانه پایان سال میلادی همی گفتم اینجا چیزی بنویسم از آنچه گذشت. اخیرا آواتار ۳ را بصورت سه بعدی به تماشا نشستم (دروغ چرا سینما لوکس بود...

  • آدمیزاد
    آدمیزاد موجود عجیبی است. بیش از دو سال پیش خرسند از نارنجی پوش شدن و عضوی از آمازون بودن، بودم. اما اکنون دو صد چندان خرسندم که دیگر برای آن...
  • پایان ماموریت غیر ممکن
     مجموعه فیلم های ماموریت غیر ممکن از جمله علاقه مندی های من بوده و هست. مشخصا به میزانی که در جوانی عاشق جمشید هاشمی پور بودم، در دو دهه اخی...
  • فحش و فحش بازی: پدرته
    داستانی ادامه دار. در این 12 (یا شاید 13) سالی که از خارج از ایران و در دیار کفر روزگار می گذارنم و گاهی دیده میشوم، بارها شده است که به این...