ساده

سلام
امروز، 3 تا از بچه ها از اتاقمون رفتند يک اتاق اونورتر! اما کارشون خيلي کار دوني هست. تا الان با کامپيوتر کار مي کردند و حالا بايد کاغذ روزنامه تيکه پاره کنند بچسبونند. من خودم خيلي خورد تو حالم. يعني چي مهندس مملکت کاغذ تيکه پاره کنه؟ حتما فردا روزي هم اين کار رو از من خواهند خواست؟ ميشه با ديدن اين نامردي ها، بي عدالتي ها و ... خوش بود؟ ميشه ;)

او يک فرشته بود يادتونه؟ ماه رمضون 2-3 سال پيش؟ شده نقل اين خانوم مهدي.

ديشب بقدري حالم بد بود که نگو. نشون به اين نشون که يک دختره راننده از نگاهم ترسيد. ساعت 10 شب بعد از يک روز کاري، 4 تا پمپ بنزين برو تا يکيشونو پيدا کني که بدون کارت سوخت بنزينت بزنند! توي يک جاي مسير، بعد از بهارستان و نرسيده به سرچشمه، يک دختر خانوم 206 بد پيچيد جلوم، خودش هم متوجه شده بود. از کنارش که رد شدم يک نگاهي کردم از روي غضب که طفلک سرش رو انداخته بود پايين. ترسيده بود. عجب سيستم مزخرفيه! روال هاي اين مملکت رو کافيه بديم يک بچه 7 ساله بکشه، يک بچه 14 ساله رو نمودار بياره، ببينيم به کجا ميرسه، اکثرشون آخر مشخصي ندارند. اصطلاح تخصصي داره صد در صد اما من نمي دونم. اما مي دونم که بايد روال ها شروع و پايان و عامل و کارگزار مشخصي داشته باشند. بي خيال بابا! با افکار کنوني من، من رو چه به اين حرفها!

تو! خود تو! شما!(خودمو ميگم هان، سوء تفاهم نشود)
اگه ايني که الان هستي نبودي! اگه ايني که الان داشتي نداشتي!؟ اگه اين چيزي که الان فکر مي کني مثبتِ تو هست، منفيت بود، اگه .... چه غلطي مي خواستي بکني؟ ؟ چي کار؟؟

خدا رو شکر مي کنم که يک دختر خوشگل داد به داداش رضاي من، تا من يک دختري توي زندگيم داشته باشم که بتونم بغلش کنم و حسابي ماچش کنم.